Βήμα Φιλάθλου: Δύο σημεία της αποτυχίας

Αγαπητοί Φίλοι, δύο σημεία μόνο:

α) Για τη διαιτησία συμφωνώ μαζί σας. Εξάλλου τα είπαμε πολλές φορές. Δεν νομίζετε όμως ότι είναι ολοένα και πιο εμφανής η ανεπάρκεια του Συμβουλίου της ομάδας μας; Αυτοί είναι υπεύθυνοι να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Μια κατάσταση που δεν είναι σημερινή. Αν δεν μπορούν, θα πρέπει να φύγουν γιατί καταντούν οι ίδιοι επικίνδυνοι για την ομάδα, λόγω της δειλίας τους να τα βάλουν με τη σαπίλα. Δεν γίνεται ρε γαμώτο να σκίζεται ο κόσμος στην κερκίδα, να πεθαίνει σε κάθε ματς, να χαλά τα νεύρα του και να βλέπεις την ίδια ώρα ένα Συμβούλιο εκτός τόπου και χρόνου. Νομίζω ότι και μέρος της οργής πρέπει να στραφεί και προς τους διοικούντες μας.

β) Εντοπίζω δύο σημαντικά προβλήματα στη αγωνιστική πτυχή γενικά. Πρώτον, ο Λάρκου φαίνεται να μην δίνει το κάτι παραπάνω στην ομάδα. Δηλαδή, δεν τη βελτίωσε, βάσει του υλικού που έχει (π.χ. αυτό κάνει ο προπονητής της ΑΕΛ). Η ομάδα δείχνει αδούλευτη όταν αμύνεται, στις στατικές φάσεις, χωρίς την μπάλα κλπ. Αυτό ίσως μετριαζόταν με τις ατομικές αποδόσεις κάποιων παικτών. Σήμερα έλειπε ο Σάλατιτς (κυρίως) και έμοιαζε η ομάδα σαν χαμένη. Δεν ήξεραν πού να πασάρουν, πού να τρέξουν, πώς να καλύψουν. Πού είναι το σύνολο, η ομαδική δουλειά; Να βγαίνεις πρώτος πάνω στην μπάλα ή να κερδίζεις μια μονομαχία, είναι και θέμα πάθους, είναι όμως και θέμα νοοτροπίας που κτίζεται στην προπόνηση. Αυτά και πάλι δεν τα έχουμε σε πολλά παιχνίδια.

Δεύτερον, υπάρχει ανισορροπία στο ρόστερ της ομάδας και αυτό βαραίνει και τον προπονητή, αλλά και το Συμβούλιο. Δεν νομίζω να έχει σοβαρή ευρωπαϊκή ομάδα με τέσσερις (4!!!) πρωτοκλασάτους ακραίους επιθετικούς (και άρα οι δύο τουλάχιστον βράζουν τον πάγκο) και την ίδια στιγμή να έχεις μόνο ένα (1!!!) αμυντικό χαφ που να ξέρει μπάλα και μπορεί να μαρκάρει (Σάλατιτς). Αυτά δεν γίνονται σε ομάδες με φιλοδοξίες και ευρωπαϊκά όνειρα.

Και κάτι τελευταίο: Πρέπει, εσείς που χειρίζεστε τα ομονοιάτικα μπλοκς, να γίνετε πιο αυστηροί και κριτικοί με την ομάδα. Τα παιχνίδι με τον Απόλλωνα (5-2) είναι χαρακτηριστικό. Εγώ είδα να κερδίζουμε λόγω ταχύτητας και μόνο, απέναντι σε μια διαλυμένη οργανωτικά ομάδα που μας έδωσε άπλετο χώρο και ήταν απείθαρχη. Αυτή η διαλυμένη και απείθαρχη ομάδα, ο Απόλλωνας, μας ισοφάρισε δύο φορές, όχι γιατί εξάσκησε πίεση ή έκανε οργανωμένες επιθέσεις, αλλά γιατί ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΠΑΙΧΤΕΣ ΗΤΑΝ ΑΠΕΙΘΑΡΧΟΙ ΣΤΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ.

Μάριος | Βήμα Φιλάθλου | info@trifylli.net